Doğum günü geçeli epey zaman olmuş. Lakin ilk defa unutmuşum. Aslında unutmak değildi tam manasıyla. Çünkü son iki hafta hatırımdaydı sonuna kadar. N'olduysa oldu o gün, saat 23:00 gibi aklıma 'dank' etti. Kendime çok ender hayret ederdim, bu kez hakkını verdim. Bravo bana, helal olsun.

Bilincimin altını üstüne getirmişim, her yeri 'sen' olmuş. Çaresiz bilinç, rüyalarımı telli duvaklı süslerken bile terliyor, kızarmış yanakları utanıyor. Akşam sekiz çeyrekte tüm zaman duruyor yine, çiçekli bir metrelik duvarın üzerinde oturuyoruz. Gözünün içine tabii bakamıyorum, ama eller bir bütünün yek parçası. Ondan utanmıyorum ama.. Lanet ediyorum böbreküstü bezlerime. Kolay değil 2,5 senedir senli rüyalardan uyanmak koyuyor adama. İlk zamanlardaki kadar olmasa da.

Velhasıl kelam, vurgunun ilk partisi çıktı. Bundan eminim. Bunu atlatmış olmak bile, bakiyesinde bir ömürün bahtiyar bir muhasebesinde beni bundan sonra karlı çıkarır. Yine de dönemediğim bir zararın neresinde olduğumu bilmeden büyük büyük laflar sarfediyorum. Kendime inanamıyor, afallıyorum, farketmişsindir. 'Hoşlanıyorum' demeden 'seviyorum' diyecek kadar saftirik bir karışımdım, kabulüm ama benim de zaafım bu. Uzatmayı sevmiyordum, ama kendi kendimi sündürüp süründürüyorum. 'Sen' ya da 'siz', hiçkimse beni süründüremez, ancak ve ancak ben kendimi süründürürüm. Bunu da belirtmemde fayda görüyorum.

Kısa keseceğim bu kez; girdik, geliştik artık bir sonuca bağlamalı bu hasırı. Bu yazı bir mihenk ( oyy! ) taşı sayılır, bu defterin evveli ahiri sitemdir pirim. Yok yere canımı sıkar, paylaşırım, rahatlar mıyım, sanmıyorum. Güzelliğin zulme çaldığı sınırda nöbetteyim, çizgimden çıkmam, Gül'den bu seyire devam ederim. Gülce, Gülendam, Güldem senin anlayacağın. Bu sevda da böyle süner gider..

Yorumlar # (2)

Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz

...
Gönderen Sch, Mayıs 26, 2008

İçinde aşk uru var.
Gönlünün şişkinliği, canının sıkkınlığı bundan`

Ancak, unutmamak gerekir ki üstadım ``kelimeler kanatıyor yarayı``

...
Gönderen ck, Eylül 01, 2008

anım acıyor her gece...yatagımda sen,yorganımda sen,yastıgımda sen varsın...
Sigaraya düşen gözyaşı kadar gurur kırıcı aslında ..ateş söner,duman biter,sen yanmaya başlarsın...sönmek istersinde sönemezsin,duymaz sesini ne seni doğuran ne seni doyuran...sessiz cıglıkları haykırırsın,bir sen duyarsın bir sen!!!kendi sesinde bogulmak varya; o cıglıgın adı seni İNADINA unutmamak olsun!
Seni unutmayacagım...yerine koymayacagım...satmayacagım beni satışlarını...unutmayacagım...unutmayacagım...

Estirtiniz öyle işte (:

Dedi ki ozanım;
"Ben yanlız degilim...Benim sahip oldugum hazinelerim var; pembe
renkte ayrılıklar..
Benim cocuklugum var; babamın elimden hic tutmadıgı anlarımda saklılar...
Benim bugunlerim var;aglamamın yarattıgı gitarımda yaşarlar...
Bizim bir gitarımız var; ilk telinde ayrılık,son telinde hüzün,arpejinde ben gibiler haykırırlar...
Dayanamadıgım anlarım var mesala...ve yazıkki;cogu anın en azlarında varsın...yazık..."

Yazık ki bir rüya daha son buldu. (Sensiz!)
Teşekkür ediyorum yaşatmış olduğunuz kısa ama özlü duygular için...

İsim

Email

Website

Başlık

Yorum

Yorum Ekle